شراره

 نتیجه زندگی ، چیزهایی نیست که جمع میکنیم بلکه قلبهایی است که جذب میکنیم

 
 
 
غذاهای محتوی سیر و پیاز بی نهایت خوشمزه هستند اما موجب بوی بد دهان می شوند و این مشکل بسیاری از افراد است که راهی برای بر طرف کردن آن نمی دانند. در این جور مواقع چه باید کرد؟

زمانی که با خوردن غذاهایی حاوی سیر، پیاز یا ادویه کاری دهان بدبو می شود، باید از خوشبوکننده های دهان استفاده کرد و البته این کار را به کرات انجام داد، یعنی تقریبا هر نیم تا یک ساعت یک بار تا زمانی که ماده غذایی مقصر از جریان خون پاک شود که معمولا این روند حدود 24 ساعت به طول می انجامد.

در این میان مسواک زدن هم کمک می کند اما نمی توان مسواک را همیشه در دهان نگه داشت، یکی از بهترین راه های مبارزه با بوی بد دهان، خوردن بعضی خوراکی ها پس ازغذاهای بودار است. این فهرستی از موادغذایی است که می تواند به شما کمک کند تا بر این مشکل خودتان غلبه کنید.

1) لیمو: خوردن یک قاچ لیمو معجزه می کند. می توانید از لیمو به عنوان چاشنی غذا استفاده کنید یا حتی به لیوان آب خود مقداری آب لیموی تازه بیفزایید، آب نبات های لیمویی نیز همان خاصیت را دارند با این مزیت که همیشه می توانید با خود همراه داشته باشید.

2) جعفری یا سایر چاشنی های سبز: وقتی در رستوران پاستای سیر یا همبرگر پر پیاز سفارش می دهید، کنار غذای اصلی چند برگ جعفری می گذارند که در عین تزیین ظرف غذا، بوی بد دهان ناشی از سیر و پیاز نیز رفع شود. جویدن برگ های تازه جعفری موجب آزادسازی روغن های آن می شود که حس تازگی به دهان می دهد. ریحان و رزماری (اکلیل کوهی) اثری مشابه دارند.

3) سیب: علاوه بر سیب می توان به گلابی و هویج هم اشاره کرد. این خوراکی ها دارای فیبر زیادی هستند که جویدن آنها باعث ترشح بیشتر بزاق دهان شده مانند یک اسکراب دهان را تمیز می کند.

4) ادویه های قابل جویدن: تخم انیسون (بادیان رومی)، هل، گشنیز یا رازیانه را به راحتی می توانید از عطاری محل خود تهیه کنید. به میزان مساوی از هر یک داخل یک کاسه دردار بریزید و روی میز غذاخوری کنار نمک و فلفل بگذارید. جویدن فقط چند دانه باعث تازه و خوشبو شدن دهان خصوصا پس از صرف غذای حاوی ادویه کاری یا نوشیدن قهوه می شود.

5) برگ نعناع یا چوب دارچین: هر یک از این دو طعم بوی شبه گوگردی پیاز و سیر را رفع می کند. علاوه بر آن، وجود یک سری روغن های اساسی در دارچین با نوعی میکروب دهانی مبارزه می کند. آدامس های نعناعی یا دارچینی تأثیری مشابه دارند. اگر از طرفداران پروپاقرص آدامس هستید، از انواع حاوی زایلیتول استفاده کنید که مانع پوسیدگی دهان نیز می شوند. رعایت طولانی مدت بهداشت دهان شما را شش سال جوان تر از سن واقعی تان نشان می دهد.

6) انواع توت و ماست: گاهی به خاطر میل زیاد به خوردن غذاهای سیردار یا در نظر گرفتن سلامتی و بهداشت تغذیه نمی توان از آنها چشم پوشید اما می توان با رعایت نوعی رژیم غذایی پیشگیرانه، ضمن برخورداری از فواید سلامتی سیر و امثال آن، دهانی خوشبو نیز داشت. خوردن نیم فنجان ماست ساده دو بار در روز، سطح سولفید هیدروژن (همان بوی تخم مرغ گندیده) دهان را کاهش می دهد.

انواع توت و البته خربزه، هندوانه، پرتقال و سایر میوه های سرشار از ویتامین C مانع از فعالیت میکروب مولد بوی بد دهان می شوند. صبح ها پس از بیدار شدن از خواب و شب ها قبل از خوابیدن، پیاله ای پر از میوه با سس ماست نوش جان کنید تا دیگر نگران بوی بد دهان خود نباشید.

برابر با شب آخرین چهارشنبه ی سال جشنی به نام «چهارشنبه سوری» یا «جشن شب سوری» در سراسر سرزمین های ایرانی همراه با آتش افروزی و پریدن از روی آن و مراسمی ویژه برگزار می شود.

 «دل هر ایرانی آتشکده ای است»

 پیشینه ی جشن چهارشنبه سوری

 از دیرباز تا کنون، آتش در نزد ایرانیان از ارزش و جایگاه خاصی برخوردار بوده است و بیشتر جشن ها و آیین ها پیوند نزدیکی با آتش داشته و دارند. گمان می رود که جشن چهارشنبه سوری نوع تغییر یافته ای از گاهنبار «همس پت میدیم گاه» ششمین و آخرین گاهنبار سال است. بخش نخست این واژه یعنی «همس» از «هم» به معنی گرما و تابستان در زبان اوستایی گرفته شده است و واژه ی همس پت میدیم روی هم به معنی برابر شدن روز و شب و آغاز گرما است و این گاهنبار در روز نخست پنجه ی پایان اسفندماه برگزار می شده است.

 در هیچیک از متون باقیمانده ی پیش از اسلام اشاره ای به جشن چهارشنبه سوری نشده است. در اوستا، کتیبه های عیلامی، هخامنشی، اشکانی و ساسانی و نیز در متون پهلوی و حتی در روایت های مورخان یونانی درباره ی ایران نیز درباره ی جشن چارشنبه سوری سخنی گفته نشده است.

متون دوران پس از اسلام نیز در این باره تقریبا ساکت بوده اند، حتی در آثار محقق دقیقی همچون «ابوریحان بیرونی» نیز درباره ی آن توضیحی داده نشده است. اما برخی اشاره ها در تعدادی از متون کهن، نشان دهنده ی این است که گویا چارشنبه سوری نه تنها برگزار می شده، بلکه از آن به عنوان «عادت قدیم» نیز نام برده شده است

 نخستین و کهن ترین کتابی که در آن به چنین آتش افروزی اشاره شده است، کتاب «تاریخ بخارا» نوشته ی ابوبکر محمد بن جعفر نرشخی (286 تا 358 هجری قمری) است. در این کتاب که به نام «مزارات بخارا» نیز شناخته می شود، واقعه ای به شرح زیر از میانه ی سده ی چهارم و زمان «منصور بن نوح سامانی» نقل شده است :

 «... و چون امیر منصور بن نوح به مُلک بنشست، اندر ماه شوال سال سیسد و پنجاه، به جوی مولیان، فرمود تا آن سرای را دیگر بار عمارت کردند و هرچه هلاک و ضایع شده بود بهتر از آن به حاصل کردند. آن گاه امیر به سرای بنشست و هنوز سال تمام نشده بود که چون «شب سوری» چنان که «عادت قدیم» است، آتشی عظیم افروختند. پاره ای از آن بجست و سقف سرای در گرفت و دیگر باره جمله سرای بسوخت.»

 در این روایت هرچند به صراحت به زمان برگزاری جشن اشاره نشده است، اما عبارت «هنوز سال تمام نشده بود» و نیز «شب سوری» گویا اشاره به مراسم چارشنبه سوری دارد که شاید در آن زمان، انجام مراسم در شب چارشنبه، تثبیت نشده بوده است.

 دومین متن کهن که اشاره ای هرچند غیر مستقیم به جشن چارشنبه سوری دارد، شاهنامه ی فردوسی است. در داستان بهرام چوبینه با «پرموده» پسر ساوه شاه آمده است که هنگامی که هر دو سپاه آماده ی رزم بودند، ستاره بینی بهرام را پند می دهد که :

 ستاره شمر گفت بهرام را          که در «چارشنبه» مزن کام را

اگر زین بپیچی گزند آیدت          همه  کار  ناسودمند  آیدت

یکی باغ بُد درمیان سپاه        از این روی و زان روی بُد رزمگاه

بشد «چارشنبه» هم از بامداد    بدان  باغ  که  امروز  باشیم  شاد

ببردند پر مایه گستردنی          می و رود و رامشگر و خوردنی

.

.

.

ز جیهون همی آتش افروختند       زمین و هوا را همی سوختند

درباره ی این سروده های شاهنامه ذکر چند نکته ضروری است :

 نخست اینکه بر مبنای واژه نامه ی «فریتس وُلف»، در سراسر شاهنامه به جز یکشنبه و چارشنبه، روز دیگری از هفته نام برده نشده است و تنها باری که از چارشنبه یاد شده، در همین داستان و همین جشنی است که در زمان بهرام چوبین انجام شده و این کهن ترین یادکرد جشن چارشنبه در متون است. هرچند که زمان سرایش شاهنامه چند دهه پس از تاریخ بخارا بوده است، اما موضوع داستان به سدها سال پیش از آن باز می گردد.

 دویم اینکه آوردن نام چارشنبه در داستان بهرام چوبین خود دلیل دیگری است که روزهای هفته در ایران باستان وجود داشته است.

 سیُم اینکه برخلاف اعتقاد عربان که روز چارشنبه را نحس و بدیُمن می پنداشتند و این اعتقاد در آثار جاحظ و حتی منوچهری دامغانی نیز راه یافته است، اما ایرانیان نه تنها این روز، بلکه هیچ روز و زمان دیگری را نحس نمی پنداشتند و بخصوص چارشنبه را «گاهِ کام و جشن» دانسته اند.

 این جشن با «آب» نیز در پیوند است و در برخی نقاط، پریدن از روی نهر یا آوردن آب از چشمه توسط دختران و شکستن کوزه های آب دیده شده است. در شیراز دختران و زنان از بامداد چارشنبه سوری تا پایان روز به آب تنی در چشمه ی کنار آرامگاه سعدی می پردازند و پسانگاه پسران و مردان آن را ادامه می دهند.

 در آذربایجان (و نیز در جمهوری آذربایجان کنونی (اَران)) جشن چارشنبه سوری در هر چهار چارشنبه ی اسفندماه برگزار می شود. برخی جشن چارشنبه سوری را به دلیل نبود روزهای هفته در ایران باستان، جشنی نوساخته قلمداد می کنند در حالی که این پندار درست به نظر نمی رسد. هرچند که از دلایل و دیرینگی چارشنبه سوری آگاهی چندانی در دست نیست، اما شواهد متعددی در وجود نام  روزهای هفته در ایران باستان در دست است و از جمله در شاهنامه ی فردوسی هم به نام روزهای هفته و هم به جشن آتشی در «چارشنبه روز» اشاره شده است. با توجه به شواهد موجود، احتمال می رود که این جشن با جشن «فروردگان» در بیست و ششم اسفند و نیز با خانه تکانی پایان سال و پاکیزگی خانه در پیوند باشد. پریدن از روی آتش نیز بر خلاف برخی پندارها بهیچ وجه بی احترامی به آتش نیست، بلکه این کار بگونه ای نمادین برای سوزاندن و پاک کردن همه ی بدی ها و نادرستی ها و کدورت ها انجام می شود. سرودها و ترانه های معروف چارشنبه سوری نیز به این نکته اشاره دارند

 گستره ی برگزاری جشن چهارشنبه سوری

 در همه ی سرزمین های ایرانی در فاصله ی پنج هزار کیلومتری کردستان تا چین، آیین جشن چهارشنبه سوری به همراه مراسم جانبی بسیار متنوع و زیبای آن و سرایش ترانه های شادی بخش و جشن و پایکوبی برگزار می شود. گستره ی برگزاری این جشن حوزه ی حضور فرهنگ ایرانی را نشان می دهد. این گستره نه تنها کشور ایران بلکه از سرزمین های شرق عراق و شمال آن (کردستان غربی)، شمال سوریه، شرق ترکیه، جنوب روسیه (داغستان و چچنستان)، آذربایجان و قفقاز، ارمنستان، غرب پاکستان، افغانستان، جنوب ترکمنستان، تاجیکستان، ازبکستان، قرقیزستان، غرب وشمال هند وغرب چین تشکیل می شود

 مراسم شب چهارشنبه سوری

 در شب چهارشنبه سوری، به جز روشن کردن سه یا هفت کوپه آتش به یاد سه پند بزرگ ایرانیان، «اندیشه ی نیک»، «گفتار نیک»، و «کردار نیک» و یا هفت امشاسپند «هرمزد»، «وهومن»، «اردیبهشت»، «شهریور»، «سپندارمذ»، «خورداد» و «امرداد»، مراسمی ویژه ای نیز برگزار می شود مانند :

 آتش افروزی بر فراز خانه ها و بلندی ها، خانه تکانی پیش از چهارشنبه سوری، خریدن آیینه و کوزه ی نو، خرید اسفند (اسپند دانه)، چراغانی، تهیه و خوردن آجیل هفت مغز، کوزه شکستن، فال گوش ایستادن، فال کوزه، ریختن آب قلیا و آب دباغ خانه به گوشه و کنار خانه، به صحرا رفتن در روز چهارشنبه سوری، تخم مرغ شکستن، شال اندازی، قاشق زنی، گره گشایی از بخت دختران با بستن قفل به گردن یا گوشه ای از چادر، نشستن روی چرخ کوزه گری، شکستن گردو، گفتن آرزوها به آب روان، فریاد زدن خواسته ها در چاه قدیمی، کمک خواستن از «چهارشنبه خاتون»، رنگ کردن خانه با گِل هایی به رنگ آبی و زرد، پختن آش ویژه ی چهارشنبه سوری و ...

 گزیده ای از مراسم ویژه ی چهارشنبه سوری در جای جای ایران

 آجیل چهارشنبه سوری

 آجیل چهارشنبه سوری نیز همچون همه ی جشن های ایرانی جز ضروریات سفره ی شب چهارشنبه سوری می باشد که از هفت نوع میوه ی خشک و برنج، عدس، خرسِه، نخود، تخمه ی آفتابگردان، تخمه کدوی بو داده، کشمش و گردو تهیه شده و در هر خانواده باید آن را تهیه می کرد و به نام هفت امشاسپند در سفره ی چهارشنبه سوری می گذاشتند. از این آجیل همه ی اعضای خانواده برای شگون و تندرستی می خوردند، سپس در کوزه ی کهنه ی سال پیشین مقداری آب ریخته از بالای بام به زمین می انداختند زیرا می گفتند که فروهرها از کوزه ی نو دیدن خواهند کرد و از آب آن کوزه ی کهنه که به معنی روشنایی بود در خانه آن ها پاشیده می شد.

در زمان ساسانیان به جای آب سکه هایی را درون کوزه می انداختند و آن را از پشت بام به زمین پرتاب می کردند به منزله ی این که روزی و برکت برای آنان نازل شود.

  در جهان تنها  يك  فضيلت وجود  دارد و آن  آگاهي  است

 و  تنها  يك  گناه و  آن  جهل  است

عارف بزرگ -مولانا

ديروز فردي كه مانع پيشرفت شما بود در گذشت

یکروز وقتى کارمندان به اداره رسيدند، اطلاعيه بزرگى را در تابلوى اعلانات ديدند که روى آن نوشته شده بود: ديروز فردى که مانع پيشرفت شما در اين شركت بود درگذشت. شما را به شرکت در مراسم تشييع جنازه که ساعت ١٠ در سالن اجتماعات برگزار مى‌شود دعوت مى‌کنيم. در ابتدا، همه از دريافت خبر مرگ يکى از همکارانشان ناراحت مى‌شدند امّا پس از مدتى، کنجکاو مى‌شدند که بدانند کسى که مانع پيشرفت آن‌ها در اداره مى‌شده که بوده است. اين کنجکاوى، تقريباً تمام کارمندان را ساعت١٠ به سالن اجتماعات کشاند…
رفته رفته که جمعيت زياد مى‌شد هيجان هم بالا مى‌رفت. همه پيش خود فکر مى‌کردند: اين فرد چه کسى بود که مانع پيشرفت ما در اداره بود؟ به هر حال خوب شد که مرد! کارمندان در صفى قرار گرفتند و يکى يکى نزديک تابوت مى‌رفتند و وقتى به درون تابوت نگاه مى‌کردند ناگهان خشکشان مى‌زد و زبانشان بند مى‌آمد. آينه‌اى درون تابوت قرار داده شده بود و هر کس به درون تابوت نگاه مى‌کرد، تصوير خود را مى‌ديد. نوشته‌اى نيز بدين مضمون در کنار آينه بود: تنها يک نفر وجود دارد که مى‌تواند مانع رشد شما شود و او هم کسى نيست جز خود شما. شما تنها کسى هستيد که مى‌توانيد زندگى‌تان را متحوّل کنيد. شما تنها کسى هستيد که مى‌توانيد بر روى شادى‌ها، تصورات و موفقيت‌هايتان اثر گذار باشيد. شما تنها کسى هستيد که مى‌توانيد به خودتان کمک کنيد… زندگى شما وقتى که رئيستان، دوستانتان، والدين‌تان، شريک زندگى‌تان تغییر کنند تغییر نمی کند زندگى شما تنها فقط وقتى تغيير مى‌کند که شما تغيير کنيد، باورهاى محدود کننده خود را کنار بگذاريد و باور کنيد که شما تنها کسى هستيد که مسئول زندگى خودتان مى‌باشيد. جهان هر کس به اندازه ی وسعت فکر اوست.

همه ی پوست ها در ماههای سرد نیاز به مراقبت دارند در این پست به ارائه ی چند موضوع می پردازیم که قابل توجه هستند که توصیه می کنیم این نکات را رعایت کنید:

۱-پوست بدن خود را به خوبی مرطوب کنید

پوست های خشک معمولا حساس تر و آسیب پذیر تر از پوست های معمولی هستند .این شرایط به خصوص در فصول سرد تشدید می شود و نیاز به مراقبت های ویژه دارد؛یکی از این کار ها این است که از مصرف لوسیون ها و کرم های تجاری خودداری کرده و کرم هایی را جایگزین کنید که مواد و ترکیبات آنها طبیعی باشد. هر روز صبح بعد از دوش گرفتن یا شستن دست و صورتتان ،مقداری کمی روغن نارگیل روی پوست بدنتان بمالید.روغن نارگیل حاوی مواد مغذی طبیعی مثل روغن روغن های اصلی ،پروتئین و ویتامین های A,C,Dو E می باشد که برای پوست بسیار مفید است .در ضمن کمک می کند تا پوستتان را مرطوب کند و از پیری زودرس جلوگیری کند.

۲-صورت خود را با آب معدنی بشویید

اگر پوست شما خشک است آن را با شیر آب نشویید،زیرا حاوی کلر،فلورید و سایر مواد ناخوشایند است.به جای آن از آب معدنی و یا لوسیون هایی که فاقد الکل هستند برای شستشوی صورتتان استفاده کنید.البته به خاطر داشته باشیدکه این کار را فقط افرادی انجام می دهندکه پوست های بسیار خشک و حساس دارند و باید مرتب آن را مرطوب نمایند.

۳-از صابون جوی دو سر استفاده کنید

به هنگام حمام کردن می توانید از صابون های ملایم استفاده کنید.افرادی که پوست های خشک دارند ،نباید پوست خود را زیاد کیسه بکشند.هفته ای یک بار از صابون ملایم جوی دو سر استفاده کنید تا بدون آسیب زدن به پوستتان ،آن را تمییز کند.متخصصان پوست می گویند ؛افرتدی که پوست خشک دارند ؛نباید هرروز دوش بگیرند و هر بار که دوش می گیرند ،نباید زمان آن ۳ دقیقه بیشتر شود.بعد از دوش گرفتن نیز برای خشک کردن پوستتان ،حوله را محکم روی آن نکشید،بلکه آن را به نرمی انجام دهید.همچنین می توانید تا وقتی که پوستتان هنوز مرطوب هست و به طور کامل خشک نشده ،یک روغن طبیعی (زیتون-نارگیل و …) روی پوست خود بمالید.زانوها ،مچ پا و ساق هایتان را بیشتر روغن بمالید.

۴-در رژیم غذایی خود و نوع روغنی که مصرف می کنید،کمی تجدید نظر کنید

اگر پوستتان زیاد خشک ،پوسته پوسته و دچار خارش می شود و حتی درد می کند؛بیشتر در معرض ابتلا به اگزما و سایر بیماری های پوستی هستید؛بنابراین بهتر است در رژیم غذلیی خود کمی تغییر ایجاد کنید.خوردن ماهی ها ی آب سرد،امگا ۳ موجود در تخم مرغ ،روغن نارگیل ،روغن سبوس و کره خالص را بیفزایید.

۵-هوای محیط را مرطوب نگهدارید

در فصول سرد و خشک از دستگاه بخور استفاده کنید و آن را در اتاق خواب خود بگذارید.افزایش میزان رطوبت هوای محیط از خشکی پوستتان می کاهد.با رعایت این نکات خواهید دید که تا حد زیادی مشکل خشکی پوستتان برطرف می شود.

۶ نکته برای مراقبت از پوست دست در فصل زمستان

۱-استفاده از دستکش

۲-مرطوب کردن هوای خانه

۳-به هنگام انجام کارهای خانه از دستکش پلاستیکی استفاده کنید

۴-از مرطوب کننده دست استفاده کنید

۵-از ماسک های خانگی مخصوص دست استفاده کنید

۶-دست های خود را نوازش کنید

هفته ای یک بار دست های خود را با مقداری روغن گیاهی نوازش کنید و یا اینکه یک حمام گیاهی بگیرید.برای حمام گیاهی از گزنه ،کالندولا و یا بابونه که قبلا در آب جوشانده اید ،استفاده نمایید.سطح پوست دست و بدن خود را با جوشانده های فوق مرطوب کنیدو این کار را به مدت ۱۰-۱۵ دقیقه انجام دهید و یعد از خشک کردن پوستتان یک کرم خوب و مناسب روی دستتان بمالید برای این منظور می توانیداز مقداری روغن بادام و کمی روغن رزماری استفاده نمایید.